YaNA BAHOR KELDI BIZNI SÖROQLAB

Köhna şudgorlarning  roşida yaxlab,

Qişdan omon çiqqan maysani yöqlab.

Sabolar bazmiga özini çoğlab,

Hamalga yuz burgan oftobröyalab,

Yana bahor keldi bizni söroqlab.

Nur qöynida zamin. Tonglar çaroqqos,

Tabiatning özi mukammal raqqos.

Toğ-u toşlarga ham qöyib zör ixlos,

Çarx urib aylandi Vatanni raqqos –

Dalalarda qolgan izni söroqlab.

Mayin sabo esdi oy tölgan keça,

Köngillar mastona, tölğongan keça.

Bahoriy ohanglar sehrini quça,

Dil-dilni izladi oy nurin iça –

Visolga oşiqqan qizni söroqlab.

Uya ğamin çekkan quşlar jonhalak,

Samoda turnalar karvoni lak-lak.

Oftobröyalarda maysarang palak,

Abri naysonlarga mahliyo falak –

Olam Navrözini oçdi varaqlab.

Aşʼorlar yangradi. Madhida Navröz,

Yerga uruğ tuşdi, nasiba – rizq-röz.

Mahorat, maşqini etgança köz-köz,

Çöl-u daştga berib ayriça pardoz –

Bahor köngillarni quçdi çaraqlab.

Huv qirlar bağriga ötovlar tikib,

Çavandoz öğlonlar turar entikib.

Köpkari sadosi olamni tutib,

Millatlar birlaşdi uloqqa yetib –

Arğumoq manglayi kunday yaraqlab.

Ehe-hey! Qamçi bos! Tulporlar yeldi,

Yengilmas, köpkari xumorlar keldi.

Jöşqin yuraklarga orzular indi,

Mardlik ayyomiga el siltov endi –

Boqiy qadriyatlar közlarda çaqnab!

Yuksaldi qalblarda şu dam oriyat,

Elim, yurtim, degan har bir haq niyat.

Şudir xalqim uçun ezgu mohiyat

Va hayot taxtida mangu ofiyat –

Omonlik damlarin quçdik çaraqlab!

Samo yoyin tortdi kamalak rangda,

Köklam jilvalandi gul-çeçaklarda.

Arğumoqlar uçgan anov qirlarda

Qirğiz, qozoq, tojik, turkman – qarang-a,

Özbekka dil berdi ketmay yiroqlab!

Markaziy Osiyo göyo birlaşib,

Oppoq ötovlarda siy-izzatlaşib.

Yoruğ niyatlardan bir-bir sözlaşib,

Uluğvor manzillar yölin közlaşib –

Qardoşlik tuğini tutdi ardoqlab!

Robiya YÖLDOŞEVA.