YaNA BAHOR KELDI BIZNI SOʻROQLAB

Koʻhna shudgorlarning  roshida yaxlab,

Qishdan omon chiqqan maysani yoʻqlab.

Sabolar bazmiga oʻzini chogʻlab,

Hamalga yuz burgan oftobroʻyalab,

Yana bahor keldi bizni soʻroqlab.

Nur qoʻynida zamin. Tonglar charoqqos,

Tabiatning oʻzi mukammal raqqos.

Togʻ-u toshlarga ham qoʻyib zoʻr ixlos,

Charx urib aylandi Vatanni raqqos –

Dalalarda qolgan izni soʻroqlab.

Mayin sabo esdi oy toʻlgan kecha,

Koʻngillar mastona, toʻlgʻongan kecha.

Bahoriy ohanglar sehrini qucha,

Dil-dilni izladi oy nurin icha –

Visolga oshiqqan qizni soʻroqlab.

Uya gʻamin chekkan qushlar jonhalak,

Samoda turnalar karvoni lak-lak.

Oftobroʻyalarda maysarang palak,

Abri naysonlarga mahliyo falak –

Olam Navroʻzini ochdi varaqlab.

Ashʼorlar yangradi. Madhida Navroʻz,

Yerga urugʻ tushdi, nasiba – rizq-roʻz.

Mahorat, mashqini etgancha koʻz-koʻz,

Choʻl-u dashtga berib ayricha pardoz –

Bahor koʻngillarni quchdi charaqlab.

Huv qirlar bagʻriga oʻtovlar tikib,

Chavandoz oʻgʻlonlar turar entikib.

Koʻpkari sadosi olamni tutib,

Millatlar birlashdi uloqqa yetib –

Argʻumoq manglayi kunday yaraqlab.

Ehe-hey! Qamchi bos! Tulporlar yeldi,

Yengilmas, koʻpkari xumorlar keldi.

Joʻshqin yuraklarga orzular indi,

Mardlik ayyomiga el siltov endi –

Boqiy qadriyatlar koʻzlarda chaqnab!

Yuksaldi qalblarda shu dam oriyat,

Elim, yurtim, degan har bir haq niyat.

Shudir xalqim uchun ezgu mohiyat

Va hayot taxtida mangu ofiyat –

Omonlik damlarin quchdik charaqlab!

Samo yoyin tortdi kamalak rangda,

Koʻklam jilvalandi gul-chechaklarda.

Argʻumoqlar uchgan anov qirlarda

Qirgʻiz, qozoq, tojik, turkman – qarang-a,

Oʻzbekka dil berdi ketmay yiroqlab!

Markaziy Osiyo goʻyo birlashib,

Oppoq oʻtovlarda siy-izzatlashib.

Yorugʻ niyatlardan bir-bir soʻzlashib,

Ulugʻvor manzillar yoʻlin koʻzlashib –

Qardoshlik tugʻini tutdi ardoqlab!

Robiya YOʻLDOShEVA.