Jayxun ilhomlari

Bor gap shu

(shoir Abdurazzoq Obroʻyevning “Jurnalistlar boy boʻlurmi?” sheʼriga javob).

Jurnalistlar boy boʻlolmas,

Axir yulduz oy boʻlolmas.

“Toʻygʻazadi” qornin gapga,

Shu boisdan ortda safda.

 

Vijdonini sotolmaydi,

Loqaydlardek yotolmaydi.

Yomonlarni koʻrolmaydi,

Aslo pora soʻrolmaydi.

 

Tanqid yozib, topar raqib,

Qoʻyisharlar uni chaqib.

Sal aybiga kulisharlar,

Terisini “shilishar”lar.

 

Mudom el-yurt xizmatida,

Egri yurmas izzatida.

Bor bisoti soʻzdir uning,

Qulogʻi ham koʻzdir uning.

 

Kim koʻrganni yoqtiradi,

Bogʻchasiga boqtiradi?

Im-jimida ishlar bitib,

Turganini yursa “titib”.

 

Aybin bilib soʻkaversa,

Ayron qilib toʻkaversa.

Ayamasa doʻst-yorin ham,

Tinglamasa dod-zorin ham.

 

Adolat, deb qatʼiy tursa,

Xoʻrlaganni soʻz-la ursa.

Ayting, kim ham unga joʻshar,

Tiyiniga tiyin qoʻshar?

 

Toʻgʻri, halol boʻlolmas boy.

Quruq qumdan ishlanmas loy.

Bu gap magʻzin chaqqan bilar,

Qulogʻiga sirgʻa qilar.

 

Taqdiridan qocholmas u,

Afsus, tuproq socholmas u.

Shon-shuhratin toptay, demas.

Bor nonini pinhon yemas.

 

Qanoatda tengi yoʻqdir.

Choponining “yengi” yoʻqdir.

Bor bisoti qalam, qogʻoz.

Yashashi ham xulqiga mos.

 

Nolimoqqa boʻlmas tobi,

Goh-gohida pichoq sopi.

Xullas kalom, oti ulugʻ,

Supra esa doim quruq.

 

Binobarin, kulmang bizga,

Navbat yetar bir kun Sizga!

Mana men ham hazil bitdim,

Sizga “sovgʻa” qilib tutdim.

Saʼdulla XOʻJANIYoZOV.

 

Shoira

Yashay olmasam sheʼrsiz,

Dil oʻrtansa tunlari.

Jaranglasa ruhimda,

Soʻzning sirli kunlari.

 

Quloq soldim qalbimga,

Unda ajib sehr bor.

Sheʼriyat deb atalgan,

Mulkka ulkan mehr bor.

Bas,

Ezgu tuygʻularga,

Sozlab koʻnglim torini.

Toʻkavergum qogʻozga,

Yuragimda borini.

Gulshoda Bahodirova,

28-maktab oʻquvchisi.

 

Ulugʻ shoirga oʻxshash

Bobomiz mir Alisher,

Yozgan ekan koʻplab sheʼr.

Sheʼrlarin yod olaman,

Oʻqib qoyil qolaman.

 

Shoir tugʻilgan sana,

Biz uchun zoʻr tantana.

Shu kun ukam Alisher,

Tugʻilgan kun – yozdim sheʼr.

Ziyoda BOLTABOYeVA,

38-maktab oʻquvchisi.

 

Sizdek shod yurayin

(Matbuot faxriysi, ustozim

Saʼdulla Xoʻjaniyozov 80 yoshga toʻldi).

Maktabda muallim oʻgitin tinglab,

Taʼlim xoʻb olganmiz tilloga tenglab.Sinfdagi tengqurlar oʻttiz oʻgʻil-qiz.

Ilm-u fan egasin ustoz deganmiz.

 

Mehribon ustozim, chiqmaysiz yoddan,

Qolganin olgaymiz turmush, hayotdan.

Har qanday kemtikni butlashda tagʻin,

Ushlarmiz qadrdon ustoz etagin.

 

Saʼdulla akamiz men bilgan ustoz,

Yuz emas, ming mardga teng kelgan ustoz.

Maqtansam, shogirdman sizga munosib,

Yetmishdan uch oʻtdim izingiz bosib.

 

Sizdek shod yurayin bundan keyin ham,

Siz yuzga yetishgan kundan keyin ham.

Men ham sakson yoshga yetgan mahali,

Qalbdagi havasim oʻchmaydi hali.

Jumaboy Hidoyatov,

"Jayxun ilhomlari" NNT aʼzosi.

 

Haq yoʻli

Nega yana u kunlarni esladim bugun,

Koʻngilda tuhmatdan qolgan bir tugun.

Umidlarim qanoti sinsa ham u kun,

Parvoz etib, osmonlarga yetarman,

Meni qiynaganni Alloh kechirsin.

 

Balki sinovlarga kelmaganda duch,

Yashash uchun topmasmidim kuch.

Gʻanim otgan toshlar bugun boʻldi puch,

Bir kun dilda gʻamim men unutarman,

Meni yigʻlatganni Alloh kechirsin.

 

Odamning koʻnglini bilish qiyin dam,

Bilinar falokat boshga tushgan dam.

Baxtni balki taqdir yulib ketgan dam,

Baxt boʻlib ne koʻngillarga yetarman,

Meni siylaganni Alloh siylasin.

 

Bugun haq yoʻldan tashladim qadam,

Bu yoʻl ogʻirdir, boʻlaman bardam.

Yoʻlda bordir, achchiq qoʻshiq ham,

Bir kun kelib, haq – oʻziga yetarman,

Meni tinglaganni Alloh tinglasin.

 

Oqqush boʻlib, bulutlarni oʻparman,

Yulduz boʻlib, fazolarni qucharman.

Armon boʻlib yuraklardan ketarman,

Qoʻshiq boʻlib koʻngillardan oʻtarman,

Meni qoʻllaganni Alloh qoʻllasin!

Nodira YaNGIBOYeVA,

Oʻrta qalʼa ovuli.

 

Kimligimni bila boshladim...

Men shoira emasman, lek bilmam kimman,

Shoira boʻlish emas edi orzuim.

Chunki sheʼrlarimdan kimlardir kulsa,

Qalbim yigʻlar edi, bildirmay yum-yum.

 

Bir kun shunday boʻldi, sheʼrimdan kuldi,

Qalamim sindirib, otdim uzoqqa.

"Endi sheʼr yozmayman, yozmayman aslo",

Deb hamma sheʼrimni soldim oʻchoqqa.

 

Sheʼrlarim yonardi, olovli gulxan,

Jonim achisa-da turardim chidab.

Xuddi sheʼrlar menga "qutqargin", deya

Yalinar edilar, faryod-la dodlab.

 

Ilhom kelardi, quyunday gohi,

Daraxtga, gullarga qaraganimda.

Oyga boqsam, koʻrardim ajib bir yogʻdu,

Samoga tunlari koʻz tikkanimda.

 

Ayb menda emas-ku, men shunday boʻlsam,

Men ham oyni oyday koʻrgim keladi.

Shoira boʻlish emas edi orzuim,

Men ham oddiy inson boʻlgim keladi.

 

Ilhom kelaverdi, lek sheʼr yozmadim,

Kunlar oʻtdi, oʻtdi yillar, chidadim.

Yer-osmon tikildi, termulib menga,

Men esa ularga parvo qilmadim.

 

Ilhom kelaverdi, yurak qiynaldi,

Afsus, buni koʻrib, chiday olmadim.

Nima boʻlsa boʻlar, endi farqi yoʻq.

Qaytadan men sheʼrlar yoza boshladim.

 

Men kim ekanligim bila boshladim.

Feruza Aminboyeva.

 

Mehmon keldi

Mehmon keldi, xush keldi,

Koʻngillarga nur indi.

Buvimlarning koʻngliga,

Bir olam quvonch keldi.

Mehmonlarning chehrasi,

Yorishdi misli quyosh.

Xushxandon onajonim,

Pishirib keltirdi osh.

Oldda toʻkin dasturxon

Suhbat qurdik biz shodon...

Marjona ABDULLAYeVA,

33-sonli maktabning 6-sinf  oʻquvchisi.