OʻTEPBERGEN OGʻANING JASORATI

Urushning dastlabki yillarida haddan tashqari juda koʻp qurbonlar berildi. Negaki, dushman taraf mazkur yillarda harbiy texnika, harbiy-taktik tayyorgarlik va jangchilar soni jihatidan bizdan ikki-uch baravar ustun turardi. Shu bois ogʻir chekinishlar, ogʻir talofatlar va ogʻir qurbonlar juda koʻp boʻldi. Mana shunday tahlikali yil boʻlgan 1942-yilning iyun oyi oxirida Nazarxon ovulidan bir qancha navqiron yigitlar dushmanga qarshi jangga otlandilar.

 Ular orasida Adil ogʻaning endi oʻn toʻqqiz yoshga kirgan sevimli oʻgʻli Oʻtepbergen ham bor edi. U oʻz tengqurlari orasida aqlliligi, bilimliligi varus tilini yaxshibilishi bilan alohidaajralib turardi. Bu yoshyigitlar eng avvaloNukus shahar harbiy  komissariatida tibbiy vaharbiy koʻrikdan oʻtib, Amudaryoorqali paroxodda Moʻynoqqayetib keldilar. Keyin MoʻynoqdanOrol dengizi orqaliAralsk katta  portiga kelib tushib, bu yerdanpoyezdda uch mingdanziyod boʻlgʻusi jangchiaskarlar Rossiya tomonshoshilinch ravishda yoʻloldilar. Oʻtepbergen Adilov va uning quroldosh doʻstlari 1-Belorus frontida harakat qilayotgan 320-artilleriya polkiga kelib tushdi. Bu polk jangchilari frontning oldingi qatorida turib, tish-tirnogʻigacha qurollangan nemis-fashist bosqinchilari ustiga toʻplardan oʻq yogʻidirar va ular safiga jiddiy talofatlar yetkazib, chekinishga majbur qilardilar. Mana shunday shiddatli janglarning birida – 1943-yil yanvar oyida epchil toʻpchiga aylangan Oʻtepbergen Adilov oʻng oyogʻidan yarador boʻldi va koʻchma dala gospitalida 1943-yil apreligacha davolandi. Endilikda u toʻp otish harbiy kasbini sharoit taqozosi bilan oʻzgartirib, 339-batalonda kabel simli telefon aloqachisi boʻlib xizmat qildi. Bunda ham uning rus tilini yaxshi bilganligi juda qoʻl keldi. Bu davrga kelib jasur jangchilar Belorussiyani, Litva, Latviya va Estoniyani dushmandan ozod qilib, oʻzlarining xaloskorlik missiyasini boshlagan edilar va Polshadan yovuz bosqinchilarni beayov haydab chiqarib, ularni Germaniya tomon betoʻxtov quvib borardilar. Shiddatli janglarda toblangan tajribali jangchi Oʻtepbergen Adilov jasur quroldosh doʻstlari bilan 1945-yilning aprel oyida Germaniya hududiga ham kirib bordi.

Nihoyat uzoq kutilgan Germaniya fashizmi ustidan butunlay va uzil-kesil gʻalaba qozonilgan kun – 9-may yetib keldi. Butun Yevropada, hattoki butun jahonda bu olamshumul tarixiy Gʻalaba kunini yer yuzi xalqlari alohida quvonch, betakror shodiyonalik bilan keng nishonladilar. Mard jangchi Oʻtepbergen Adilovga ham bunday umumjahon bayramini nishonlash nasib etdi.

U 1948-yil boshida oʻzi tugʻilib oʻsgan Nazarxon ovuliga, ota-onasi bagʻriga  sogʻ-salomat yetib keldi. Urushdan keyingi yillarda u savdo shoxobchalarida ishladi va 1957-yilda Nazarxonning suluv qizi Olmagul Bayimbetovaga uylandi. Oilali boʻlgach, Mangʻit shahriga koʻchib keldi. Ularning bagʻri Uzoqboy, Bozorboy, Klara, Venera va Gulshod kabi solih farzandlar bilan toʻldi. Baxtiyor ota  Oʻtepbergen Adilov 1950-60-yillarda tuman savdo shoxobchalarida keyin, 1970-80-yillarda tuman suv xoʻjaligi tarmoqlarida mehnat qildi. Toʻqson uchinchi bahorni shodu xurram qarshilayotgan qahramonimiz Oʻtepbergen ogʻa Adilov oʻz oʻgʻil-qizlari, nevara va evaralari davrasida saodatli hayot nashidasini surmoqda.

Qobul ShOMURODOV.

Suratda: Oʻ.Adilov.