TINChLIKKA ShUKUR!

Tinchlik. Tinchlik va shukronalik soʻzlari bir-biriga shu qadar chambarchas bogʻliqki, shukronalik haqida gapirar ekanmiz, tinchligimizni asrab-avaylashni his qilmogʻimiz darkor. Tinchlik haqida gapirar ekanmiz, shukronalik hissi ila yashamogʻimiz lozim.

...Bir keksa kishi qoʻlida hassasi bilan ketayotgan ekan. Nogoh toshga qoqilib, tizzasi bilan yiqilibdi. "Libosimning tizza qismi biroz lat yebdi, ammo shukurki, yirtilmadi, oyogʻim ham shikastlangani yoʻq”, deya yoʻlida davom etibdi. Keksa kishi toshloq yoʻllardan birida yana yiqilibdi. Bu gal libosining tizza qismi yirtilibdi. "Xudoga shukurlar boʻlsinki, yomon yiqilmadim, libosim yirtilgan boʻlsa ham oyogʻim lat yemadi. Yoʻqsa, qanday ketardim”, - debdi qariya. Uni bir kishi kuzatib turgan ekan, darrov yugurib borib, cholga yordamlashib, uni uyiga olib borib qoʻyibdi. Shunda chol qoʻllarini duoga ochib, shunday debdi:

- Kel, oʻgʻlim, men seni bir duo qilay. Sen boʻlmaganingda kim biladi, yana necha bor yiqilgan boʻlardim.

– Yoʻq, debdi haligi kishi. - Menga duo kor qilmaydi, chunki men shaytonman, - debdi. Chol hayratlanibdi.

Sen shayton boʻlsang, nega menga yaxshilik qilding?

- Men senga yaxshilik qilganim yoʻq. Birinchi bor yiqilganingda nolimading, shukur qilding. Buning evaziga xudo sening barcha gunohlaringni kechirib yubordi. Ikkinchi bor yiqilib ham shukur qilding. Buning uchun xudo ota-onangni ham gunohlaridan forigʻ qildi. Men bunga chiday olmadim. Agar uchinchi bor yiqilib yana shukur qilganingda edi, xudo yetti ajdoding gunohlarini kechirib yuborgan boʻlar edi. Shu bois men buning oldini oldim, - debdi shayton.

Qariya hassasini koʻtarib, shaytonni urmoqchi boʻlibdi. U esa koʻzdan gʻoyib boʻlibdi.

– Yaxshiyam shayton ekanligini aytdi. Yoʻqsa, bir umr duo qilib oʻtgan boʻlardim. Shukur, - debdi chol.

Yurtimizda hukm surayotgan osoyishtalik, yoshlarga berilayotgan imkoniyatlar uchun shukur qilar ekanmiz, bilmaganimiz holda yana boshqa neʼmatlarga ham ega boʻlamiz. Ota-bobolarimizning janggohlarda toʻkilgan qoni, Vatan uchun jonini fido qilishdek jasorati, qolaversa, Yurtboshimizning oqilona siyosati bois, bugun yurtimiz tinch, osmonimiz musaffo, shahar-u qishloqlarimiz birdek obod. Joriy yildamamlakatimiz mustaqilligining 25 yilligini nishonlash arafasidaturibmiz. Bu qisqa fursatichida yurtimiz shundaynatijalarga erishdiki, bugun bizyoshlar Oʻzbekiston atalmishkelajagi buyuk davlatfarzandi ekanligimizni faxr bilanayta olamiz.

Albatta, bularning barchasi tinchlik, osoyishtalik tufaylidir. Shu bois, har tong uygʻonganingizda yaratganga shukronalar aytishni unutmang. Chunki ulugʻ Tangri bizga har tongni tinchlik ila qarshi olish baxtini ato etdi. Yurtimizga elim, yurtim deb yashaguvchi dovyuraklarni, Vatan fidoyilarini berdi. Shukur, ming bor shukur!