Dilkash xotiralar

Ota-onamizday aziz, barcha ustozlarga bagʻishlayman.

Yuragimda ajib hayajon,
Xotiralar dilkash shunchalar.
Chorlayverar bagʻriga hamon,
Bolaligim oʻtgan koʻchalar.

Bu koʻchalar aziz, mukarram,
Poyoni yoʻq quvonch makoni.
Oʻzligimni aylab muhtaram,
Ulugʻlagan umrim arkoni.

Bu koʻchalar maktabga eltgan,
Ilm sari chorlagan mayoq.
Qoʻllarimga ilk qalam tutgan
Va qalbimga solgan ishtiyoq.

Ustozlarning izlari qolgan
Koʻchalardan boraman oʻtib.
Hayotimga yogʻdular solgan,
Ona maktab turganday kutib.

Koʻz oldimdan bir-bir oʻtadi,
Meni “bolam!” degan chehralar.
Qadamlarim sinfga eltadi,
Yogʻdulardan olib bahralar.

Ustoz kirar sinfga. Vazmin.
Nigohida mehr suvrati.
Dars boshlanar, yuraklar azmi
Kelajakning yorugʻ siyrati.

“Matematik amallar –goʻzal,
Sheʼriyat”, – der Yoʻldosh muallim.
Kimyo fani azaliy, azal,
Eng bebaho hayotiy taʼlim:

Davriy tizim – sirli xazina,
Barcha unsur unda mujassam.
Formulalar asl ganjina,
Asl nazm ekan, anglasam...

Ana, sinf eshigin ochib,
Kirib kelar Saʼdulla ustoz.
Moziylarni bir-bir uygʻotib,
Qalmuxanov va Yovmut ustoz.

Davom etar fizika darsi,
Hayotning chin qonunidir u.
Chorsham ustoz boshlagan bahsli,
Mavzularning davomidir bu.

Nyutondan va Gey-Lyussaklardan,
Arximeddan, garchi, oʻzmadik.
Dovon oshdik. Biz yuksaklardan
Nigohimiz aslo uzmadik...

Ana, Ustoz sinfga boqib,
Oʻtgan darsni soʻraydi takror.
Adabiyot magʻzini chaqib,
Bizni sinar Abdulla Qahhor.

Voajab! Qalb nurga toʻladi,
Dilda mehr, ardoqlar bilan.
Sizni el, xalq izlab keladi,
Ustoz, deya soʻroqlar bilan!

Robiya YOʻLDOShEVA.