Fidoyilik timsolisiz, aziz ustozim!

Men ustozim tufayli hayotda eng muhimi, kimningdir qalbida ezgu amallar bilan muhrlanib qolish ekanligini tushunib yetdim. Dilimizda mana shunday baxtga erishgan insonlarimiz borki, biz ularga “sizni yaxshi koʻraman”, deb aytishga tortinamiz. Bular ota-onamiz va ustozla-rimizdir.

Zero, chin tuygʻularni bong urib, baralla oshkor etaverish shart emas.Ular qalban his qilinadi.

Aziz ustozim – Omonjon opa Ta-jiboyevaning mehr va bilim ummo-nida men ham bir shogird sifatida taʼlim-tarbiya oldim. Menga na-faqat talaba boʻlish baxtini muyas-sar etgan, qolaversa, oʻzim egallab turgan lavozimda qiynalmay ish-lashimda, magistraturaga oʻqishga kirishimda ustozdan oʻrgangan bi-limlarim hamda qatʼiyat va mato-natli, irodali boʻlish, bugungi ishni ertaga qoldirmaslik singari xis-latlar sabab boʻlsa kerak, deb oʻylayman.

Ustozim bilan ilk bora tani-shuvim 2015-yilda boʻlgandi. Ular oʻsha paytda sobiq Amudaryo Akade-mik litseyida ona tili va adabiyot fanidan dars berardilar.

Uztozning talabchanligi, eʼtiborliligi, abituriyentlarning bergan har bir savolini eʼtiborsiz qoldirmasdan javob berishi va mavzuni toʻliq tushunib yetmaguncha darsdan keyin ham alohida shugʻullanishi men singari koʻplab shogirdlarida “men ham xuddi shunday ustoz boʻlaman”, degan maqsadni paydo qilgan boʻlsa ajab emas.

Bizga oliy taʼlim muassasalarida haqiqiy ustoz kamtar, kamsuqum, oddiy boʻlishi kerak, deb oʻrgatishgan.

Oʻylashimcha, talabchanlik, qatʼiylik, mehribonlik va boshqa fazilatlar ustozimdagi kamtarlikdan unib chiqqan.

Abituriyent paytimizda gohida erinchoqlik qilib mavzularni oʻz-lashtirmay borardik. Oʻshanda ustoz-ning bizga aytgan eng ogʻir gaplari: “Kim nimani eksa, 1-avgust kuni shu-ni oʻradi”, degan tanbehlari edi. Biz shogirdlar bu soʻzlarni eshitib, darhol sergak tortardik.

Men ham kelajakda ustozim singari oʻz kasbimning fidoyisi boʻlishga, Vatanimiz ravnaqiga munosib hissa qoʻshishga harakat qilaman.

Fotima Eshimbetova.