SOʻNGGI BEKAT

Olti oylik sinov muddati ham foyda bermadi. Ular ajrashishga ahd qildilar. Sud qarori oʻqilganda erkakning qoʻllari musht boʻlib tugildi: "Sendan yaxshirogʻini topmasammi!”

Ayolning ham koʻnglidan shu kechdi: "Biror durustrogʻi uchrab qolar...”

***

Yaxshirogʻi ham topila qoldi. "Oʻtiribroq” qolgan qizni  ammasi topdi. "Hammaning koʻzi kuysin, turmushga chiqmaganiga uylan!”

Kimning koʻzi kuydi, kimning  ichi kuydi, bilmadi-yu, ammo "yaxshirogʻi” deganga uylandi.

Qasrmonand uylar qurdi, eng zamonaviy mashina oldi. Koʻnglining bir chekkasida, ahyon-ahyonda qasos oʻti lovullab qolardi: "koʻrib, eshitib, ichi yonsin!”

Vaqt degan malham, asta-sekinlik bilan boʻlsa-da barini oʻz izmiga boʻysundiradi. Qasos oʻti ham bora-bora pasaya boshladi, qoʻllari baʼzan oʻzi ham sezmagan holda eski suratlarga choʻzilib qolar, koʻnglida oʻzi ham tushunib yetmagan nimadir gʻalayon  qila boshlar edi.

Bugun ishdan kech qaytdi, ancha charchagan, kayfiyati ham yoʻq edi. Xotini indamasdan bir choynak choy, ovqat keltirib qoʻydi-da  yana televizorga tikildi. "Qanday keldingiz ham demaydi-ya”, xayolidan kechdi erkakning. Uy sukunat ogʻushida, xonadagi televizor ovozidan boshqa sas eshitilmasdi. Erkak shiftdagi qandilga, atrofidagi xorijiy mebellarga bir-bir razm soldi. Hammasi bisyor... Lekin nimadir yetishmaydi. Nima edi u? Erkakning xayoliga bir savol keldi: "Nega xotinim hech qachon "Yaxshi keldingizmi?” demaydi, men bilan bunday gaplashib ham oʻtirmaydi. Biror narsadan quvonmaydi, biror narsaga qiynalmaydi, hech narsa bilan ishi yoʻq?” Negadir esiga sobiq xotinining soʻzlari tushdi. "Bugun siz yoqtirgan ovqatni pishirdim, yeb koʻrib, bir maqtab qoʻying meni”.

Miyasiga kelgan fikrdan oʻzi ham seskanib ketdi: Ajrashib toʻgʻri qildimmi?

***

Ayolga ham "durustrogʻi” topildi. Soʻkmaydi, "qayoqqa bording?” demaydi. Kun boʻyi televizor koʻradi yoki yotib uxlaydi. Biror  ish qilgisi ham kelmaydi. Avvaliga bilinmasa-da bora-bora malol kela boshladi: "Erkakka oʻxshab roʻzgʻorga qarashsangiz boʻlmaydimi?”

- Senga indamasam, urmasam, soʻkmasam, yana nima qilay? Ha, bir kunimiz oʻtib turibdi-ku?

Ayolning yodiga sobiq eri keldi. Ishdan qaytishida roʻzgʻorga kerak boʻladigan nimalarnidir koʻtarib kelardi. Soʻksa ham, gohida bir shapaloq tushirib qolsa ham, baʼzan hazillashib qoʻyardi: "Xotinjon, qalaysiz endi?” Ayol shularni eslab, xoʻrsindi. Miyasiga kelgan fikrdan oʻzi ham seskanib ketdi: "ajrashib toʻgʻri qildimmi?”

Bir tanishining toʻyida ular uchrashib qolishdi. Sobiq er va sobiq xotin oʻzlari ham sezmagan holda bir-birini zimdan kuzatdilar. Er ham, xotin ham oʻzlarini juda baxtli kishilarday tutishar, bir gapirib, oʻn kulishar lekin ikkisining ham koʻnglidan bir gap oʻtar edi:

- Ajrashib toʻgʻri qildimmi?

***

Hayot hamma vaqt tekis kechmaydi. Boshimizga har qanday balolar yogʻilganda ham bir oz sabr, bir oz qanoat qilsak, hammasi izga tushadi.

Sulaymon paygʻambar yer yuzini soʻragan buyuk hukmdor boʻlgan. Taxtda oʻtirganida qoʻlidagi uzukning koʻziga tez-tez nazar tashlab qoʻyarkan. Uzuk koʻzida shunday soʻzlar yozilgan ekan:

"Bu kunlar ham oʻtib ketadi”.

 Hayitgul YOʻLDOShEVA.

(Foto - http://xabardor.uz)